Սմբատ Շահազիզ-185

Սպիտակի քաղաքային գրադարանում տեղի ունեցավ պոեզիայի ժամ՝ նվիրված հայ գրող Սմբատ Շահազիզի ծննդյան 185-ամյակին:

Միջոցառման ընթացքում հնչեցին բանաստեղծի ստեղծագործություններից հատվածներ, կատարվեցին նրա ստեղծագործությունների հիման վրա գրված երգեր: Ընթերցելով նրա ստեղծագործությունները կրկին վերապրեցինք գրողի հայրենասիրական ու ոգեշնչող ոգով: Շահազիզի ստեղծագործական ժառանգությունը կապեց անցյալի ու ներկայի հուշերով և լավատեսությամբ դեպի ապագան՝ արժևորելով լեզվի և գրականության անգին արժեքը:

ԵՐԱԶ

Ես լսեցի մի անուշ ձայն,

Իմ ծերացած մօր մոտ էր,

Փայլեց նշոյլ ուրախութեան,

Բայց ափսո՜ս, որ երազ էր:

Կարկաչահոս աղբիւրն այնտեղ

Թաւալում էր մարգարիտ,

Նա հստակ էր, որպէս բիւրեղ,

Այն երազ էր ցնորամիտ:

Եւ մեղեդին տխուր, մայրենի

Յիշեց մանկութեան օրեր.

Մօրս համբոյրն ես զգացի,

Ա՜խ, ափսո՜ս, որ երազ էր:

Կրծքին սեղմեց կարօտագին,

Աչքերս սրբեց, շատ թաց էր,

Բայց արտասուքս գնում էին…

Ա՜խ, այդ ինչո՞ւ երազ էր…

Սմբատ Շահազիզ